بین ما
ندایی نهان
لرزاند دل را،  یاد آرد ما را ترس از فردا
اما روزی، می‌خیزد فریاد از ما، می‌رسد آوازی نو روزی نو شوقی بی‌پایان
شوق آغار … می‌روید در دلهامان، می‌سازد راهی تا بودن … پیمودنها

سایه ها
در سرمای راه
می‌مانند به‌جا … اما …
ماه نو ما را از دام شب می‌رهاند، هر زمان راهی سوی فردا میگشاید
ما می‌دانیم…     می‌رویم….           می‌یابیم….

گام آخر
شروع راهی دیگر
سرودن‌ها از آغاز … از راز … شور پرواز …
تا آن روزی … كه خیزد فریاد از ما
و رسد آوازی نو روزی نو شوقی بی‌پایان

با هم … می … ما…نیم

وان که گیسوی تو را رسم تطاول آموخت / هم تواند کرمش داد من غمگین داد

من همان روز ز فرهاد طمع ببریدم / که عنان دل شیدا به لب شیرین داد

گنج زرگر نبود کنج قناعت باقیست / آن که آن داد به شاهان به گدایان این داد

خوش عروسیست جهان از ره صورت لیکن / هر که پیوست بدو عمر خودش کاوین داد

بعد از این دست من و دامن سرو و لب جوی / خاصه اکنون که صبا مژده فروردین داد

در کف غصه دوران دل حافظ خون شد / از فراق رخت ای خواجه قوام الدین داد

طبق گفته ی سایت یارآوا :

گروه موسيقی يارآوا در سال 1380 توسط مهدی جلالی، ابراهيم الهياری و حامد زند کريمخانی با هدف معرفی گونه ای متفاوت از موسيقی سنتی و ترويج موسيقی بی کلام یا غیر کلام محور تاسيس شد. از سال 1382 با تشکيل ارکستر مدرن  يارآوا با پيشنهاد عليرضا مشايخی در زمينه ی موسيقی مدرن فعاليت هنری خود را با هدف معرفی آهنگسازان و نوازندگان معاصر در زمينه ی موسيقی مدرن و اشاعه ی موسيقی جدی و علمی ادامه داد.

این گروه در حال حاضر حدود ۳۰ نوازنده‌ی ایرانی و کلاسیک دارد و به زودی قطعات اجرا شده توسط گروه ضبط خواهند شد.

“این یک آشکاری لحظه ای پیش از شروع درگیری پلیس هایی است که از یک نیروگاه هسته ای ، یک اردوگاه آموزش نظامی ، ستاد یک حذب سیاسی یا پنجره های یک سفارت خانه محافظت می کنند . جوانان از این وقت مرده استفاده کرده اند تا دایره ای تشکیل بدهند ، دو گام در جا بردارند ، یک گام رو به جلو ، نخست یک پا و بعد یک پای دیگر را بالا ببرند – همه با آهنگی ساده و محلی . فکر می کنم معنای کار آن ها را درک می کنند . آن ها حس می کنند دایره ای که بر زمین توصیف می کنند ، دایره ای جادویی است که آن ها را درون خود به هم می پیوندد . دل هاشان لبریز از احساس شدید معصومیت است : آن ها مانند سرباز ها یا کوماندو های فاشیست با آهنگ مارش متحد نشده اند ، چونان کودکان با رقص با هم متحد شده اند ؛ نمی توانند برای کوبیدن معصومیت خود توی صورت حریف منتظر بمانند . “
میلان کوندرا ، خنده و فراموشی .

رقص در دایره قدمت زیادی دارد ، دامنه ی آن بسیار گسترده است و تقریبا در همه ی ملت ها دیده شده است ، از بازی های کودکانه گرفته تا روش های تبلیغاتی احزاب سیاسی . ما نیز در حیاط مدرسه مان شاهد چنین حلقه هایی از دانش آموزانیم که دست در دست هم ، حلقه ای به دور حلقه ای ، می چرخند . آن چه در مدرسه ی ما رخ می دهد نه بازیست و نه با سیاست کاری دارد . حسیست از یکی شدن و پرواز … انگار روح ما از درون حلقه به پرواز در می آید و در آخر یکی می شود ، بدنی واحد و روحی واحد و نشاطی که این حلقه ایجاد می کند ، بیان شادی ناشی از بودن است به هیچ معرفتی نیاز ندارد !
اما پیش از پرداختن به حلقه باید دید که سرود ملی چه طور شکل گرفت و این دو چگونه کنار هم قرار گرفتند .
محبوبه شیر خورشیدی ، فارغ التحصیل سال 75 ، می گوید : تا جایی که یاد دارم ما بچه های 75 ای در مراسمی ویژه ی دهه ی فجر یک برنامه ی طنز داشتیم که مثل یک کانال تلویزیونی از داخل دکور یک تلویزیون اجرا می شد . در ابتدا و انتهای این برنامه ای گروه 5 -6 نفره سرودی طنز را با عنوان سرود ملی اجرا کردند که در پایان مراسم هم توسط همه ی بچه ها از روی سن اجرا شد . عنوان سرود ملی را هم دوره ی بعد از ما ، از ما گرفتند .
بدین ترتیب ، سرود ملی خواندن با اجرای سرود “ای آزادی” در سال 75 شروع شد که متن آن سروده ی خود بچه ها نبود و تنها توسط آن ها انتخاب شده بود . اما از آن سال به بعد تنها موسیقی شعر انتخابی بود و متن سرود ملی ها به وسیله ی خود بچه ها سروده می شد . تا سال 80 سرود ها همگی محتوایی ملی ، میهن پرستانه و اغلب لحنی حماسی داشتند . اما از سال 80 به بعد درباره ی ایران سرودن جای خودش را مسائل و دغدغه های شخصی تری اعم از جدا شدن ، رفتن ، خاطرات گذشته و نگرانی درباره ی آینده داد .
اما چگونه سرود ملی و حلقه با هم پیوند خوردند ؟ واقعیت این است که تا 2-3 سال هنگام اجرای سورد ملی حلقه ای در کار نبوده و سرود ها در آمفی تئاتر اجرا می شدند . تا این که در یک روز بارانی ، عده ای احساس کردند که دوست دارند حلقه ای تشکیل بدهند و زیر باران سرود ملی بخوانند . این کار ادامه یافت تا امروز برای حلقه زدن و سرود ملی خواندن دیگر به باران هم نیازی نیست .
اینک پس از سال ها ، در تار و پود این سرود ملی ها ، که جایگاه و ارزش یک میراث را یافته اند ، غلبه بر تاریکی و رسیدن به روشنایی موج می زند . پویای و حرکت ما را به خود می خواند . خود را در سرود جاودانه کردن مفهوم دارد . بچه های سرگردان به مقصد رسیده ، تکرار قصه را شاهدند ، آن جا که ققنوس آتش می گیرد تا از خاکسترش ققنوسی دیگر متولد شود .

به نقل از آفتاب ، ویژه نامه ی فارغ التحصیلی 88

از موسیقیدانان مشهور این دوره می توان جرج فردریک هندل ، یوهان سباستین باخ و آنتونیو ویوالدی را نام برد.

شروع دوره ی باروک هم زمان با شروع اپرا بود به همین دلیل بیشتر پیشرفت های اوایل این دوره در ملودی بود. ریتم و حالت (شاد یا غمگین بودن )موسیقی این دوره معمولا در سراسر قطعه ثابت است . معمولا قطعه ها با روش های مختلفی مثل  تریل (تعویض سریع نت اصلی و نت بعد از آن ) تزیین شده اند. قطعات این دوره یک تم اصلی دارند که در گام های مختلف تکرار می شود .

آکورد ها در موسیقی باروک اهمیت بسیاری دارند .  ژانر های جدید آوازی و سازی در این دوره به وجود آمدند ، مانند اپرا و کانتاتاس در موسیقی آوازی و کنسرتو و سونات در موسیقی سازی .

آثار باروک از تعدادی موومان تشکیل شده اند که در حالت و ریتم با هم در تضادند به همین دلیل از آثار رنسانس طولانی ترند .

دوره ی باروک دوران طلایی ویولن است . ارکستر این دوره معمولا از ویولن ، هارپسیکرد و ارگ کلیسا تشکیل می شود .صدای ویولن دامنه ای وسیع و قابلیت های پویا در زمان اجرا دارد . ارگ صدای بم با دامنه ی وسیع و قابلیت ایجاد تضاد چشمگیری دارد .  به دلیل این که ساخت ارگ بسیار پر هزینه بوده است ، یک ساز عمومی به حساب می آمد و فقط در کلیسا ها موجود بود و بیشتر قطعات این دوره برای کلیسای کاتولیک نوشته شده اند . باخ در حدود 300 کانتاتاس برای کلیسا نوشت که آن ها بخش عظیمی از آثار آوازی او را تشکیل می دهند .